Je was altijd degene die alles regelde. Op je werk, thuis, voor anderen. En nu? Nu sta je in de badkamer en vraag je je af wie die vrouw in de spiegel is.

De paniek die zomaar opkomt. De boosheid die je niet kunt stoppen. De tranen om niets. Je schrikt van jezelf. Dit ben jij toch niet?

Je bent bang. Bang dat je partner het niet meer trekt. Bang dat je collega's merken dat je niet meer functioneert. Bang dat alles wat je hebt opgebouwd, afbrokkelt.

• Je krijgt paniekaanvallen op de gekste momenten. In de supermarkt. In een vergadering. Terwijl er niets aan de hand leek
• Je bent zo prikkelbaar dat je thuis ontploft om niets. Je wordt lelijk in je woorden. Daarna schaam je je kapot
• Je ligt 's nachts wakker met hartkloppingen en een hoofd dat niet stopt
• Je functioneert nog op je werk, maar het kost alles wat je hebt. Thuis ben je op
• Je vriendinnen lijken zich prima te voelen in de overgang. Jij voelt je alsof je gek wordt
• De huisarts zegt: "Hormonen, het hoort erbij." Je voelt je niet gehoord
• Je bent bang dat je partner denkt: met haar valt niet meer te leven
• Je bent bang dat je je baan verliest omdat je het niet meer volhoudt

Je hebt yoga geprobeerd. Mindfulness. Minder werken. Het helpt even, en dan niet meer.

Want dit gaat niet over hormonen alleen.

In de overgang verandert er veel in je lijf en je hoofd. Maar bij jou gebeurt er meer. Oude pijn komt naar boven. Dingen die je dacht verwerkt te hebben. Patronen die je al je hele leven met je meedraagt.

Je zenuwstelsel staat op scherp. Je lijf reageert alsof er gevaar is, terwijl je gewoon boodschappen doet. Dat is geen zwakte. Dat is een signaal.

Misschien heb je geleerd om niet lastig te zijn. Om de vuile was niet buiten te hangen. Om door te gaan, wat er ook gebeurt. Die overtuigingen zitten diep. Ze komen niet uit je hoofd. Ze zitten in je lijf.

En nu trekt je lijf een grens.

Stel je voor:

• Je wordt wakker en hebt zin in de dag, in plaats van op tegen de dag
• Je voelt je kalm, ook als het spannend wordt op je werk of thuis
• Je partner zegt: "Je bent weer zoals vroeger, maar dan rustiger"
• Je hebt weer energie over voor dingen die je leuk vindt
• Een rotdag hoort erbij, maar je weet wat je nodig hebt om te herstellen
• Familiegedoe laat je van je afglijden. Je denkt (op een goede manier): dat is van hen, niet van mij
• Je herkent jezelf weer. En je bent trots op wie je bent geworden
  
  Dit is geen fantasie. Dit is wat er mogelijk is.

Ik begeleid vrouwen van 45+ die vastlopen in de overgang. Niet door de opvliegers of het slechte slapen, maar door de emoties die ineens niet meer te stoppen zijn. Door de paniek. Door de boosheid. Door het gevoel dat alles uit de hand loopt.

Bij mij mag alles er zijn. De schaamte. De angst. De gedachten waar je met niemand over praat. Ik heb het allemaal gehoord. Niets is mij te gek.

Met EMDR en lichaamsgerichte begeleiding werk ik aan wat je lijf vasthoudt. Niet alleen praten, maar voelen waar de spanning zit. Begrijpen waarom je reageert zoals je reageert. En stap voor stap loslaten wat je niet meer nodig hebt.

Wil je weten of dit traject bij je past? Vul mijn vragenlijst in. Ik lees alles zorgvuldig door en neem persoonlijk contact met je op. Vrijblijvend. Zonder druk.
Om samen te kijken wat jij nodig hebt.

Je bent vrij om te doen wat je wilt. Ook om niets te doen. Maar als je dit leest en denkt: dit gaat over mij, dan is dat misschien het signaal waar je op wacht.